ครั้งหนึ่ง......เกือบสายไปแล้ว..
ช่วงวัยของวัยรุ่นของชีวิตไม่มีใครปฏิเสธได้เลยว่า
วัยรุ่นหรือวัยเรียนนั่นน่าสนุกที่สุด! เพราะเมื่อเราจากไกลบ้านแล้ว
นั่นเท่ากับว่าไม่มีผู้ใหญ่ พ่อแม่ หรือผู้ปกครอง คอยกีดกั้นกีดขวางอีกแล้วกับการมีชีวิตตามลำพังมีบททดสอบมากมายให้ลองผิดลองถูก
ทุกอย่างขึ้นอยู่กับตัวเรา ตัดสินเลือกหนทางเดินด้วยตนเองทั้งสิ้น
ดังเช่นคนคนหนึ่งที่ฉันได้รู้จักโดยบังเอิญ
ชีวิตในวัยเด็กของเขาเป็นเด็กดีมากๆ ถูกเลี้ยงมาเป็นอย่างดีมากๆ ถูกเลี้ยงมาอย่างดี
เขาเป็นลูกคนเดียวจึงถูกตามใจในทุกๆเรื่อง
หลังจากจบชั้นประถมศึกษาก็ต่อชั้มัธยมศึกษาเมื่อออกสู่โลกภายนอก
ทำให้เขาหลงระเริงกับสภาพบรรยากาศใหม่ๆ เรียนได้แค่ไม่กี่ปี
ชีวิตของเขากลับเปลี่ยนไปทุกอย่าง(ทางที่ไม่ดี) ไม่ใส่ใจการเรียนติดเพื่อน ติดยา
ยิ่งนานวัน ก็ยิ่งหนักขึ้น
เป็นตัวปัญหาชนิดที่ว่าสังคมไม่ต้องการอีกหรือเป็นขยะที่ไม่สามารถรีไซเคิลได้อีกแล้ว
ทางบ้านจึงได้ส่งตัวให้ไปอยู่ที่เมกกะ เผื่อว่าลูกจะซึมซับอะไรกลับมาบ้าง
แต่ไม่เลย !
นอกจากเขาไม่มีการปรับปรุงตัวแล้ว เขายังเพิ่มความรุนแรงเข้าไปอีก ยาเสพติดชนิดที่เขาได้ลิ้มลอง
นอนกับโสเภณีไปทั่ว ใช้ชีวิตอย่างไร้ค่า เมื่อทางบ้านได้ทราบข่าวของเขาดังกล่าว
สิ่งที่หวังไว้ก็หมดหวัง ไม่มีหนทาง หมดหนทาง!!! สุดท้าย!
เขาจึงถูกส่งตัวกลับบ้านอีกครั้ง
พ่อแม่เขาคิดว่า การที่ได้อยู่ใกล้ลูกเขา คอยดูแลการกระทำของลูกเขาห่างๆเป็นสิ่งที่ดีที่สุดแล้ว
เพราะพ่อแม่ของเขาคิดว่าถ้าจะใช้ไม้อ่อนกับลูกน่าจะดีกว่า
หลังจากนั้นเขาทำอะไรก็ไม่มีใครห้ามเขาอีกเลย จนตัวเขาเองก็รู้สึกแปลกใจ
เที่ยงวันหนึ่ง เขาประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์
อุบัติเหตุครั้งนั้นทำให้เขาเกือบตายและเป็นการพลิกชีวิตครั้งใหญ่ของเขา
นับว่าเป็นผลดีต่อเขาเองและครอบครัวของเขาเป็นอย่างมาก
คือในขณะที่เขาอาการโคม่านั้น
เขาได้สำนึกถึงการกระทำอันเลวร้ายที่ผ่านมาได้ว่ามันหาข้อดีไม่ได้เลย
มันเป็นอะไรที่ไม่น่าให้อภัยและเขาได้สัญญากับตัวเองว่า
หากเขาหายจากอาการเช่นนี้แล้ว คนแรกที่ขอโทดคือ พ่อ แม่
เพราะน้ำตาพ่อกับแม่ที่รินไหลทุกๆวันนั้น สาเหตุ ก็เพราะเขาทั้งนั้น
และจะเป็นคนดีตลอดชีวิต เขาได้ให้สัญญากับตัวเองไว้
ตอนนี้ผ่านมาหลายปีแล้วเขาได้ปฏิบัติอย่างที่พูดไว้จริงๆ
บทเรียนที่ผ่านมาเกือบจะทำให้เขาไม่กลับเนื้อกลับตัวเป็นผู้เป็นคนอย่างทุกวันนี้ได้
หากพระองค์ไม่ให้โอกาสเขา จึงขอฝากผู้หลงผิดทั้งหลายกลับตัวซ่ะ
ก่อนที่จะไม่มีลมหายใจได้ทำเรื่องดีๆ
จงเป็นคนดีที่เคยเลว อย่าเป็นคนเลวที่เคยดี!!!